İnsanlar Neden Çemberler Çizerek Yürürler?

Filmlerde görmeye aşina olduğumuz bir sahnedir. Çölde veya ormanlık bir arazide kaybolan bir grup insan, yolu bulabilmek için uzun bir süre çabaladıktan sonra dönüp bakarlar ki aslında ilk başladıkları noktaya geri dönerler. Bu olayın sadece filmlerde olduğunu zannediyorsanız yanılıyorsunuz, bu aslında bir gerçek.

Gözü kapalı insanlar da aynı eğilimi gösterirler; dış referans noktaları bulunmadığından, düz çizgiler halinde yürüdüklerine inanmalarına rağmen, çapları 20 metre kadar olan çemberlerin etrafında dönerler.

Peki ama neden düz yürüyemiyoruz?

Ya da soruyu şöyle soralım, insanlar gözleri kapatıldığında, ya da referans noktası alabilecekleri ( ay, güneş vb ) bir yer olmadığında neden düz yürüdüklerini zannettikleri halde aslında çemberler çizip duruyorlar?

Bu soru elbette yeni bir soru değil. Kökeni 1920’lere kadar iniyor ve konu ile ilgili yapılmış pek çok deneme buluyor. Aşağıdaki video da bunlardan bir kaçını gözlemlemeniz mümkün.

Uzun zaman boyunca bilim insanları bu sorunun cevabını araştırdı. Akla ilk gelen neden, bu insanların saptıkları yönün bir ellerinin, gözlerinin ya da bacaklarının daha baskın veya sık kullanılması ile bir ilişkisinin olabileceği yönünde idi. Ancak zaman içinde yapılan çalışmalar bu faktörler ile düz yürüyememe arasında bir ilişki bulamadı.

Araştırmacılar düz yürüyememe sebebimizin değişen düzlük algımıza bağlamış durumdalar. Bu ne demek derseniz?

Attığımız her küçük adımda, yukarıda da belirttiğimiz gibi karşımıza belli bir noktayı referans almadıysak, düzlük algımızda çok küçük bir sapma oluşur ve bu sapmalar, zaman içinde geçtikçe hareketimizin bir eğri oluşturmasına neden olur.

Bunun nedeni ise görsel ipucu azlığında arızalanan iç kulak.

Günlük hayatta bize oldukça basit gelen düz bir hat üstünde yürümek, vücudumuzun denge ve mekansal algı sistemlerini yöneten vestibüler sistem ve vücut uzuvlarımızın pozisyonunu kavramımıza yarayan proprioseptif sistemin koordine bir şekilde çalışması sonucu gerçekleşiyor.

Bu iki yönetim merkezi arasındaki iletişimsizlik de ufak sapmalara sebep oluyor. Herhangi bir görsel ipucu alamayan beynimiz içkulak tarafından yanıltılarak kendini düz bir çizgide yürüyor varsayıyor.

Bazı insanların normal şartlarda bile düz çizgide yürümeye imkan vermeyecek oranda şiddetli vestibüler (denge) rahatsızlıklarına sahip olduklarını hatırlatalım.

Durumun görme engelli bireyler boyutunda nasıl işlediğine dair süreç hala gizemini koruyor.

Kaynak: https://www.livescience.com/33431-why-humans-walk-circles.html

Matematiksel

Sibel Çağlar

Kadıköy Anadolu Lisesi, Marmara Üniversitesi, ardından uzun süre özel sektörde matematik öğretmenliği, eğitim koordinatörlüğü diye uzar gider özgeçmişim… Önemli olan katedilen değil, biriktirdiklerimiz ve aktarabildiklerimizdir bizden sonra gelenlere... Eğitim sisteminin içinde bulunduğu çıkmazı yıllarca iliklerimde hissettikten sonra, peki ama ne yapabilirim düşüncesiyle bu web sitesini kurmaya karar verdim. Amacım bilime ilgiyi arttırmak, bilimin özellikle matematiğin zihin açıcı yönünü açığa koymaktı. Yolumuz daha uzun ve zorlu ancak en azından deniyoruz.

İlgili Makaleler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Başa dön tuşu
Kapalı