YAŞAM

Dünyadaki En Mutlu Eden Meslek Nedir? Şaşıracaksınız!

Psikolog Barry Schwartz, bazı meslekler hakkında çalışanların ne hissettiğini ve işlerine olan bağlılığını araştırdı. Ortaya çıkan sonuçlar pek de tahmin edebileceğiniz türden değil!

Neden çalışıyoruz?

Her gün yapabileceğimiz bir sürü zevk dolu aktivite varken neden kendimizi her sabah yatağımızdan sürünerek çıkarmaya çalışıyoruz?

Çalışıyoruz çünkü geçimimizi sağlamak zorundayız. Acaba gerçekten böyle mi?

Yaptıkları işleriyle mutlu olan insanlara neden bu işi yaptıklarını sorduğunuzda, para kazanmak/geçinmek neredeyse hiç verilmeyen bir cevaptır. İnsanların işlerini yapmak için verdikleri parasal olmayan sebeplerin listesi çok daha uzundur.

Memnun çalışanlar işleriyle meşgullerdir. Memnun çalışan işçiler, çalışmalarında özerklik ve takdir yetkisine sahiptirler. Bu özerkliği ve takdir yetkisini bir ustalık veya uzmanlık düzeyi elde etmek için kullanırlar. Hem işçiler hem de insanlar olarak gelişerek yeni şeyler öğrenirler.

En önemlisi ise memnun çalışanlar tatmin edicidir çünkü yaptıklarını anlamlı bulurlar.

Çalışmalarının dünya için bir fark yaratabilir olduğuna inanırlar. Diğer insanların hayatlarını daha iyi hale getirebileceklerini düşünürler.

Neredeyse herkes çalıştığı işten sadece bir maaştan daha fazlasını istiyor.

İşten duyulan memnuniyet kaynakları çok büyük bir soruyu gündeme getirmektedir: Neden dünyadaki ezici çoğunluk için iş memnuniyeti çok az veya hiç yok?

Washington’da bulunan bir araştırma şirketi olan Gallup’ın 2013 yılında yayınladığı bir rapora göre, çalışanların yalnızca %13’ü işlerinde kendilerini gerçekten meşgul hissediyor. Bu insanlar işlerine karşı tutkulu ve günlerini organizasyonlarını ilerletmeye yardımcı olmak için harcıyorlar.

Ancak yetişkinlerin neredeyse %90’ ı hayatlarını yapmak istemedikleri şeyleri yapmak istemedikleri yerlerde yaparak geçiriyorlar.

Barry Schwartz “Niçin Çalışıyoruz” kitabında, neredeyse herkesin işinden sadece bir maaştan daha fazlasını beklediğini ve çalışma koşulları hakkında söylenebilecek çok şeyi olduğunu belirtiyor.

Schwartz’a göre insanlar anlamlı işlere sahip olduklarında daha sıkı, daha akıllı ve daha iyi çalışırlar ve sonucunda şirketleri daha yüksek kâr elde eder.

1. Hastane Sorumlusu

Araştırmacı Amy Wrzesniewski ve ekibi Luke, Ben ve Corey adlı üç hastane görevlisi ile görüştü ve onlardan yaptıkları işi anlatmalarını istedi. Belki de birçoğumuzun aklına hastane görevlisi denince ağır ve hijyenden uzak çalışma koşulları geliyor ancak Luke ve diğerleri yaptıkları işi hiç de böyle tanımlamadılar.

Evet yaptıkları işin görev listesinde temizlik, kirlileri toplamak, hastaların bakımını yapmak gibi iş bölümleri elbette vardı ama işin aslında onlar insanların yani hastaların ve hasta yakınlarının kalplerine dokunduklarını hissettiklerini söylediler.

Luke yaptığı işi “hastaların ve ailelerinin rahat hissetmelerini sağlamak, onları neşelendirmek, onları acılarından ve korkularından uzaklaştırmak ve eğer konuşmak isterlerse istekli bir dinleyici olmak” olarak tanımladı.

Bir diğer hasta bakıcı Ben ise araştırma ekibine yaptığı iş hakkında koridoru paspaslamayı nasıl bıraktığını anlattı, çünkü büyük bir ameliyattan sonra iyileşen bir hasta yatağından çıktı ve koridorda yavaşça yukarı ve aşağı doğru yürüyerek ihtiyaç duyuduğu bir egzersiz yapıyordu ve koridorun paspalanması bu hastanın işini zorlaştırabilirdi.

Corey ise araştırmacı ekibe amirinin tavsiyelerini nasıl görmezden geldiğini ve ziyaretçi salonunu boşaltmaktan nasıl kaçındığını, her gün orada bulunan bazı aile üyelerinin rahatça uyuyabilmesini sağladığını anlattı.

Luke, Ben ve Corey, sıradan hasta bakıcılar değillerdi; onlar hastanenin ve hastaların koruyucularıydılar. Amaçları hastaların bakımını ve refahını ön planda tutmayı amaçlayan bir kurumda kendilerinin önemli bir rol oynadığını ortaya koymaktı.

2. Halı Üreticisi

Halı yapımı, petrol yoğun bir endüstridir. Interface’in halı üretim şirketi CEO’su Ray Anderson, şirketinin çevreyi zehirlediğini fark ettiğinde – Interface’in çevresel ayak izi çok büyüktü – bir servet biriktirmenin bedeli yaşanmaz bir gezegen olsaydı torunlarına büyük bir servet bırakmanın ne anlama geleceği hakkında düşünmeye başladı.

Anderson, 2020 yılına kadar sıfır ayak izi hedefine ulaşmak için şirketin operasyonlarının her yönünü değiştirmeye karar verdi. Yeni üretim süreçlerinin geliştirilmesinin ve kirlilik kontrolüne olan bağlılığın büyük bir bütçeye mal olacağını biliyordu. Ancak yine de sosyal bir iyiliğe ulaşmak için fedakarlıklar yapması gerektiği bilincindeydi.

Böylece Interface şirketinin ne yaptığını, nasıl yaptığını ve israfıyla ne yaptığını değiştirme yolculuğu başladı. 2013 itibariyle enerji kullanımını yarı yarıya düşürdü, yenilenebilir enerjiye kaydırdı ve atık miktarını onda biri kadar düşürdü. Ne kadar kar feda edildi? Hiç!

Interface çalışanları, kamu yararı için çalışma fırsatı ile o kadar motive olmuşlardı ki üretim sürecinin yenilikçi modifikasyonlarını bulmak için çalışmalarının çok daha etkili ve verimli hale gelmesine gayret ediyorlardı.

Yeni çalışma misyonunun organizasyonun başından sonuna kadar yaratıcı ortaklık talep edeceğini anlayan şirket, hiyerarşisini düzleştirdi ve çalışanlarına yaptıkları iş üzerinde daha fazla takdir ve kontrol sağladı. Şirketin ortak vizyonunun gücü işbirliğini teşvik etti. Sürdürülebilirliğe doğru ilerleme yaratıcı çözümler gerektiriyordu. Böylece açıklığı teşvik eden ve başarısızlığa izin veren bir kültür ortaya çıktı.

Anderson’un yirmi yıl süren yenilikçi vizyonunun sonucu, son derece başarılı olan ve her gün işe gelmek isteyen çalışanlar tarafından doldurulan bir şirket oldu. Yaptığınız işte anlam ve amaç bulmak için hayat kurtaran bir organizasyon için çalışıyor olmanıza gerek yok! Sadece insanların hayatlarını daha iyi hale getiren işler yapmanız yeterli!

3. Saç Stilisti

Interface’de çalışan insanların hayat kurtarmayacakları bir gerçek ancak gezegeni kurtarma görevinde oldukları daha büyük bir gerçek. Çok azımız yaptığımız işte böyle asil bir duygu bulabiliriz.

Peki ya çalışmaları küresel olarak etkili olmayan insanlar; garsonlar, tesisatçılar, çatıcılar, kaynakçılar, kuaförler ve ofis çalışanları? Burada da, yaptığınız işte muazzam bir anlam ve memnuniyet bulmak mümkündür.

The Mind at Work’den Mike Rose, günlük mavi yakalı işleri olan insanlarla röportajlar yaptı. Kuaförler üzerine yaptığı bölüm özellikle göz kamaştırıcıydı.

Kuaförler, teknik becerilerinden gurur duyuyorlardı ve saç kesmek kadar basit görünen bir hareketin karmaşıklığını vurguluyorlardı. Ancak insanları anlama, konuşma ve yönetme yetenekleriyle de gurur duyuyorlardı. Bu işlerinin önemli bir parçasıydı. Bunu iyi yapmak, hizmet ettikleri insanların yaşamlarının kalitesini arttırmak için büyük bir fark oluşturuyordu.

İşlerini anlamlı kılan şey müşterilerle etkileşime girme konusunda edindikleri beceridir. Bir müşteri bir saç kesimini biraz daha farklı yapmak istediğini söylediğinde ne demek istiyor?

Müşterisinin yüzünde korkunç görünecek olan bir modeli açısal yüzünde harika görünen bir saç kesimi ile değiştirmesi konusunda nasıl ikna ediyorlar? Müşterilerin görünüşleri hakkında kendilerini iyi hissetmelerine nasıl yardımcı oluyorlar?

İşlerini seven stilistler teknik karmaşıklığı ve yaratıcı yönlerini seviyorlar. Ama aynı zamanda insanları mutlu etmeyi de seviyorlar. Toplumumuzda insanlara dokunma izniniz olan az sayıdaki yerlerden biri kuaförlük. Çok samimi bir çalışma ortamı. İnsanların birbirine dokunmaya ihtiyacı var.

Hasta bakıcılardan, halıcılardan ve kuaförlerden alınan ders, hemen hemen her işin insan memnuniyeti sağlama potansiyeline sahip olması gerektiğidir. İşler çeşitlilik, karmaşıklık, beceri geliştirme ve büyümeyi içerecek şekilde düzenlenebilir. Onları yapan kişilere özerklik ölçüsü sağlamak için örgütlenebilirler. Ve belki de en önemlisi, onları başkalarının refahına bağlayarak anlamlı hale getirilebilirler.

Yaptığınız işte anlam ve amaç bulmak için hayat kurtaran bir organizasyon için çalışmanıza gerek yok!

İlgili TED Konuşması:

Kaynak:
https://ideas.ted.com/whats-the-most-satisfying-job-in-the-world-youd-be-surprised/

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu